مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 132026820Predicting sleep quality based on self-care behaviors and treatment adherence in elderly people with chronic pain.پیش بینی کیفیت خواب براساس رفتارهای خود مراقبتی و تبعیت از درمان در سالمندان مبتلا به درد مزمن fa شراره کرم بینگروه روانشناسی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز ، ایران خدیجه بایگروه علوم تربیتی ، واحد آزاد شهر ، دانشگاه آزاد اسلامی ، آزاد شهر ، ایران.ماریا مقصودلو محلیگروه روانشناسی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز ، ایران.202617<p>The purpose of the present study was to predict sleep quality based on self-care behaviors and adherence to treatment in the elderly with chronic pain. The present study design was descriptive and correlational. The statistical population of the present study included all male elderly referring to elderly care centers in Gonbad city in 2024, from which 140 people who were willing to participate in the study and met the inclusion criteria were selected by purposive sampling. The research tools included the Pittsburgh Sleep Quality Questionnaire, the aging's self-care behaviors scale by Younesi Borujeni et al, and Medanloo's treatment adherence. The results of the Pearson correlation test showed that there is a negative and significant relationship between self-care behaviors and treatment adherence with sleep quality in the elderly with chronic pain (p<0.05). This means that with an increase in the scores in the variables of self-care behaviors and treatment adherence, sleep quality scores decrease. Also, the results of multivariate regression analysis showed that self-care behaviors and treatment adherence can negatively and significantly predict sleep quality (p<0.05). These findings highlight the importance of paying attention to promoting self-care and adherence to treatment in improving sleep quality and, consequently, improving the mental and physical health of the elderly.</p><p>هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی کیفیت خواب بر اساس رفتارهای خودمراقبتی و تبعیت از درمان در سالمندان مبتلا به درد مزمن بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه سالمندان مرد مراجعه کننده به مراکز نگه‌داری سالمند شهرستان گنبد در سال 1403 بود که از بین آن‌ها تعداد 140 نفر که مایل به شرکت در مطالعه بودند و ملاک‌های ورود را داشتند، با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ، رفتارهای خودمراقبتی سالمندان یونسی بروجنی و همکاران و تبعیت از درمان مدانلو بود. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین رفتارهای خودمراقبتی و تبعیت از درمان با کیفیت خواب در سالمندان مبتلا به درد مزمن رابطه منفی و معناداری وجود دارد (05/0p< ). به این معنا که با افزایش نمرات در متغیرهای رفتارهای خودمراقبتی و تبعیت از درمان، نمرات کیفیت خواب کاهش پیدا می‌کند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان داد که رفتارهای خودمراقبتی و تبعیت از درمان می‌توانند کیفیت خواب را به صورت منفی و معنادار پیش بینی کنند (05/0p< ). این یافته ها اهمیت توجه به ارتقای خودمراقبتی و پایبندی به درمان را در بهبود کیفیت خواب و درنتیجه ارتقاء سلامت روانی و جسمانی سالمندان برجسته می سازد.</p>http://psycapability.ir/en/Article/Download/52926مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 132026820The Effectiveness of Cognitive-Behavioral Therapy on Emotion Regulation in Adolescent Girls with Bulimia Nervosa in Lower Secondary Educationاثربخشی درمان شناختی_رفتاری بر تنظیم هیجان در دختران دارای پرخوری عصبی مقطع تحصیلی متوسطه اولfaسید حسنحسینی دستجردیدکترای تخصصی مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. بهار بزرگ زاد مقیمدانشجوی کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، اصفهان، ایران000900070118222020251229<p style="text-align: left;">Introduction: Bulimia Nervosa in adolescents is one of the most important psychological problems, often associated with difficulties in emotion regulation. Cognitive–behavioral therapy (CBT), as one of the effective psychological approaches, has received particular attention in interventions related to this disorder. Objective: The aim of the present study was to examine the effectiveness of CBT in improving emotion regulation among adolescent girls with Bulimia Nervosa in lower secondary school.</p>
<p style="text-align: left;">Method: This study employed a quasi-experimental design with pre-test–post-test and a control group. The statistical population consisted of female students aged 12 to 14 years with bulimia nervosa in lower secondary schools in Isfahan. A total of 30 participants were purposefully selected and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received eight sessions of CBT intervention, while the control group was placed on a waiting list. Data were collected using the Difficulties in Emotion Regulation Questionnaire.</p>
<p style="text-align: left;">Findings: The results indicated that CBT led to a significant improvement in emotion regulation in the experimental group, whereas no noticeable change was observed in the control group. In addition to the overall score, variable subscales also showed significant improvement.</p>
<p style="text-align: left;">Discussion and Conclusion: The findings confirm that CBT can be used as an effective intervention to enhance emotion regulation skills among adolescents with bulimia nervosa. This intervention has the potential to reduce disorder symptoms and promote mental health in this age group.</p><p>اختلال پرخوری عصبی در نوجوانان یکی از مهم‌ترین مشکلات روانی است که معمولاً با دشواری در تنظیم هیجان همراه می‌باشد. درمان شناختی‌رفتاری (CBT) به‌عنوان یکی از رویکردهای مؤثر روان‌شناختی، توجه ویژه‌ای در مداخلات مربوط به این اختلال یافته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی‌رفتاری بر بهبود تنظیم هیجان در دختران نوجوان مبتلا به پرخوری عصبی مقطع تحصیلی متوسطه اول بود.</p>
<p>روش: این پژوهش به شیوه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر ۱۲ تا ۱۴ ساله مبتلا به پرخوری عصبی در مقطع تحصیلی متوسطه اول در شهر اصفهان بود. تعداد ۳۰ نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه تحت مداخله درمان شناختی_رفتاری قرار گرفت و گروه کنترل در فهرست انتظار باقی ماند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه تنظیم دشواری‌ هیجان بود.</p>
<p>یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان شناختی_رفتاری منجر به بهبود معنادار در تنظیم هیجان نوجوانان گروه آزمایش شد، در حالی که گروه کنترل تغییر محسوسی نداشت. علاوه بر بهبود نمره کلی، خرده‌مقیاس‌های متغیر تنظیم هیجان نیز پیشرفت چشمگیری را نشان دادند.</p>
<p>بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها تأیید می‌کنند که درمان شناختی_رفتاری می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای کارآمد در ارتقای مهارت‌های تنظیم هیجان در دختران دارای پرخوری عصبی مقطع تحصیلی متوسطه اول مورد استفاده قرار گیرد. این مداخله به‌طور بالقوه می‌تواند به کاهش نشانه‌های اختلال و ارتقای سلامت روان این گروه سنی کمک نماید.</p>http://psycapability.ir/en/Article/Download/52998مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 132026820The effectiveness of emotion regulation training on the spiritual health of divorced women in Behshahr cityاثربخشی آموزش تنطیم هیجان بر سلامت معنوی زنان مطلقه شهر بهشهرfa سارا کرمیکارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بهشهر، بهشهر، ایران.آویسانجیمیاستاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بهشهر، بهشهر، ایران.20251226<p>The present study aimed to investigate the effectiveness of emotion regulation training on the spiritual health of divorced women in Behshahr. The research method was a quasi-experimental design with a pretest-posttest and a control group. The statistical population included all divorced women who referred to the "Mehr" Counseling Center in Behshahr in 2023. Considering the inclusion and exclusion criteria, 30 individuals were selected using convenience sampling and were randomly assigned to two groups of 15. Participants in both groups responded to the Spiritual Health Questionnaire before and after the intervention. After conducting 8 sessions of emotion regulation training based on Gross's (2002) emotion regulation protocol for the experimental group, data analysis was performed using SPSS version 26 and multivariate analysis of covariance (MANCOVA). The results showed a significant difference between the experimental and control groups in spiritual health scales (P < 0.01), indicating an increase in spiritual health and its components (religious health and existential health) in the experimental group. Based on these findings, it can be concluded that emotion regulation training enables individuals to evaluate events, including negative ones, from a different perspective, experience negative emotions with less intensity, feel more competent in controlling their emotions, and experience less distress and tension. Consequently, emotion regulation training, through the described processes, has led to improved spiritual health among divorced women.</p><p>پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنطیم هیجان بر سلامت معنوی زنان مطلقه شهر بهشهر انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش<strong>­</strong>آزمون-پس<strong>­</strong>آزمون با گروه گواه بود. جامعه‌آماري پژوهش شامل کلیه زنان مطلقه مراجعه کننده به مرکز مشاوره «مهر» شهر بهشهر در سال 1402 بودند؛ که با در نظر گرفتن ملاک‌های ورود و خروج، 30 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفره جایگزین شدند. آزمودنی­های هر دو گروه به پرسشنامه­ سلامت معنوی قبل از مداخله و پس از مداخله پاسخ دادند. پس از اجرای 8 جلسه آموزش تنظیم هیجان بر اساس پروتکل آموزش تنظیم هیجان گراس (2002) برای گروه آزمایش، تحلیل یافته­ها با استفاده از نسخه 26 نرم­افزار آماري Spss و کاربرد آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه­های آزمایش و کنترل در مقیاس­های سلامت معنوی وجود دارد (<strong>01/0</strong>P<) بطوری که نشان دهنده افزایش سلامت معنوی و مؤلفه­هاي آن (سلامت مذهبی و سلامت وجودی) در آزمودني­های گروه آزمایش بود. با توجه به یافته­های فوق می­توان گفت آموزش تنظیم هیجان باعث می‌شود که فرد با نگاه و دیدگاه متفاوتی به ارزیابی رویدادها و وقایع حتی از نوع منفی آنها بپردازد، هیجان‌های منفی را با شدت کمتری تجربه کند، درباره کنترل هیجان‌های خود احساس کفایت بیشتری کند و ناراحتی و تنیدگی کمتری را تجربه نماید. در نتیجه آموزش تنظیم هیجان از طریق فرایندهای توضیح داده شده منجر به بهبود سلامت معنوی زنان مطلقه شده است.</p>http://psycapability.ir/en/Article/Download/53758مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 132026820Predicting the Tendency Toward High-Risk Behaviors in Adolescents Based on Impulsivity and Self‑Control پیش‌بینی گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان براساس تکانشگری و خودکنترلی 19fa فرشاد ابراهیمیگروه روان شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایرانمحبوبهطاهرگروه روان شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران0000-0003-1320-364320251225<p>High-risk behaviors during adolescence represent one of the fundamental challenges to the mental health and educational systems, and identifying the factors influencing the tendency toward these behaviors is of great importance. The present study aimed to predict the tendency toward high-risk behaviors in adolescents based on two variables: impulsivity and self-control. This research employed a descriptive-correlational design. The statistical population included all male senior high school students in Shahroud during the 2025–2026 academic year, from which 300 participants were selected via multi-stage cluster sampling. Data were collected using the Iranian Adolescent Risk-Taking Scale (Zadeh-Mohammadi et al., 2011), the Barratt Impulsiveness Scale (BIS-11; Patton et al., 1995), and the Self-Control Questionnaire (Tangney et al., 2004). Data were analyzed using Pearson correlation coefficient and stepwise regression analysis. The results indicated a significant positive relationship between impulsivity and the tendency toward high-risk behaviors (P<0.01), and a significant negative relationship between self-control and the tendency toward high-risk behaviors (P<0.01). Furthermore, the results of regression analysis revealed that impulsivity and self-control significantly predicted the tendency toward high-risk behaviors, together accounting for 57% of the variance in the criterion variable. Based on the findings of this study, it can be concluded that higher levels of impulsivity and lower levels of self-control place adolescents at greater risk for engaging in high-risk behaviors. Therefore, designing educational programs and psychological interventions aimed at reducing impulsivity and enhancing self-control can play an effective role in preventing such behaviors among adolescents.</p><p>رفتارهای پرخطر در دوران نوجوانی یکی از چالش‌های اساسی نظام سلامت روان و آموزش به شمار می‌رود و شناسایی عوامل مؤثر بر گرایش به این رفتارها از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان بر اساس دو متغیر تکانشگری و خودکنترلی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر شاهرود در سال تحصیلی 1405-1404 بود که از میان آن­ها 300 نفر به شیوه نمونه‌گیری خوشه­ای چندمرحله­ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامة خطرپذيري نوجوانان ايرانی زاده‌محمدی و همکاران (1390)، پرسش‌نامه‌ی تکانشگری بارت (1995)، و پرسش‌نامه‌ی خودکنترلی تانجنی و همکاران (۲۰۰۴) استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تکانشگری با گرایش به رفتارهای پرخطر رابطه‌ی مثبت و معنادار و بین خودکنترلی با گرایش به رفتارهای پرخطر رابطه‌ی منفی و معنادار وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که تکانشگری و خودکنترلی به‌طور معناداری توانایی پیش‌بینی گرایش به رفتارهای پرخطر را دارند و در مجموع 57 درصد از واریانس متغیر ملاک را تبیین می‌کنند. بر اساس یافته‌های این پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که سطوح بالای تکانشگری و سطوح پایین خودکنترلی، نوجوانان را در معرض خطر بالاتری برای گرایش به رفتارهای پرخطر قرار می‌دهد. بنابراین، طراحی برنامه‌های آموزشی و مداخلات روان‌شناختی با هدف کاهش تکانشگری و افزایش خودکنترلی می‌تواند نقش مؤثری در پیشگیری از این رفتارها در نوجوانان ایفا کند.</p>http://psycapability.ir/en/Article/Download/54016مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 132026820Studying the effectiveness of training stress management techniques using cognitive behavioral therapy on perceived pain intensity and its dimensions in patients before surgery in Isfahan.بررسی اثر بخشی آموزش تکنیک های مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر شدت درد ادراک شده و ابعاد آن در بیماران پیش از عمل جراحی در شهر اصفهان1025faمژگانصرفیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی حسین رحیمی کلیشادیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایرانزینب ناظمیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایرانفهیمه اردشیری لردجانیاستادیار گروه روانشناسي، دانشكده علوم انساني، واحد خمیني شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمیني شهر، ایران202611<p>Background and Objective: The aim of the present study was to investigate the effectiveness of cognitive behavioral stress management training on perceived pain intensity and its dimensions in patients before surgery. Methods and Materials: The present study was a quasi-experimental pre-test-post-test study with a control group. The statistical population included all people undergoing general surgery in Isfahan (Gharazi Hospital, Shariati, Al-Zahra). The sample included 40 men and women requiring surgery who were purposefully selected and then randomly assigned to two groups of 20 (experimental and control). The cognitive behavioral stress management training program, based on a practical guide (Anthony et al., 2007), was presented to the experimental group in 12 ninety-minute sessions. The research measurement tool was the McGill Pain Questionnaire (Melzak, 1997). Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) and univariate analysis of covariance (ANCOVA) were used to analyze the data. Findings: The results showed that cognitive behavioral stress management training significantly reduced the components of perceived pain in patients before surgery in the experimental group compared to the control group (F: 511.92 and P<0.01). Conclusion: Therefore, it can be concluded that cognitive behavioral stress management training is an effective intervention for reducing the severity and dimensions of perceived pain in patients undergoing surgery.</p><p>زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مدیریت استرس شناختی رفتاری بر شدت درد ادراک‌شده و ابعاد آن در بیماران قبل از عمل جراحی بود. روش‌ها و مواد: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد تحت عمل جراحی عمومی در اصفهان (بیمارستان غرضی، شریعتی، الزهرا) بود. نمونه شامل 40 نفر زن و مرد نیازمند عمل جراحی بود که به صورت هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. برنامه آموزشی مدیریت استرس شناختی رفتاری، بر اساس راهنمای عملی (آنتونی و همکاران، 2007)، طی 12 جلسه نود دقیقه‌ای به گروه آزمایش ارائه شد. ابزار اندازه‌گیری پژوهش، پرسشنامه درد مک‌گیل (ملزاک، 1997) بود. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری، مؤلفه‌های درد ادراک‌شده را در بیماران قبل از عمل جراحی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی‌داری کاهش داده است (F: 511.92 و P<0.01). نتیجه‌گیری: بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری، مداخله‌ای مؤثر برای کاهش شدت و ابعاد درد ادراک‌شده در بیماران تحت عمل جراحی است.</p>http://psycapability.ir/en/Article/Download/54090مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 132026820The Mediating Role of Post-Traumatic Growth in the Relationship of Self-Compassion and Guilt with Existential Anxiety in Survivors of Unexpected Deathنقش میانجی گری رشد پس از سانحه در رابطه با شفقت به خود و احساس گناه بر اضطراب هستی در سوگواران مرگ غیر منتظره2629faسید علی سجادیگروه روانشناسی،دانشکده ی تعلیم و تربیت اسلامی،دانشگاه آزاد واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان،ایرانامیرمیرزاییگروه روانشناسی،دانشکده ی تعلیم و تربیت اسلامی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان،ایران20251227<p>The purpose of this study was to investigate the mediating role of post-traumatic growth in the relationship between self-compassion and guilt on existential anxiety in survivors of unexpected death. This research was descriptive-correlation based on path analysis. The statistical population consisted of women and men who had the painful experience of the unexpected death of their loved ones, and referred to counseling clinics in Isfahan city, and 198 people were selected by convenience sampling. The research tools included: Good and Good's existential anxiety scale (1974), post-traumatic growth by Tedeschi and Calhoun (1996), Eysenck's guilt (2007) and Reiss et al.'s (2011) self-compassion questionnaire. Data were analyzed by Pearson correlation coefficients and path analysis. The findings show that the coefficients of the indirect effect between guilt and existential anxiety (β=0.062 and P<0.01) are Positive and significant at the 0.01 level. Also, the coefficient of the indirect path between self-compassion and existential anxiety (β=-0.11 and P<0.01) was negative and significant at the 0.01 level. The results showed that it can be concluded that post-traumatic growth mediates the relationship between guilt and existential anxiety in a positive and meaningful way. Also, post-traumatic growth mediates the relationship between self-compassion and existential anxiety in a negative and meaningful way</p><p>هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گری رشد پس از سانحه در رابطه شفقت به خود واحساس گناه بر اضطراب هستی در بازماندگان مرگ غیر منتظره بود. این پژوهش، از نوع توصیفی- همبستگی و بر مبنای تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل زنان و مردانی که تجربه داغ ازمرگ غیر منتظره افراد نزدیکشان را داشتند، وبه کلینیک های مشاوره شهر اصفهان مراجعه کردند، بودند که تعداد198 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل: مقیاس اضطراب هستی گود وگود (1974)، رشد پس از سانحه توسط تدسچی و کالهون (۱۹۹۶)، احساس گناه آیزنک (۲۰۰۷) و پرسشنامه ی شفقت به خود ریس و همکاران (۲۰۱۱) بود. داده‎ها با روش‎های ضرایب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تحلیل شدند. یافته‎ها نشان یافته ها نشان می دهد که ضرایب اثر غیرمستقیم بین احساس گناه و اضطراب هستی (062/0=β و01/0P< ) مثبت و در سطح 01/0 معنادار می باشد. همچنین ضریب مسیر غیرمستقیم بین شفقت به خود و اضطراب هستی (11/0-=β و01/0P< ) منفی و در سطح 01/0 معنادار بود. نتایج نشان داد براین اساس می توان نتیجه گرفت که رشد پس از سانحه دررابطه بین احساس گناه به اضطراب هستی را به صورت مثبت و معنادار میانجیگری می کند. همچنین رشد پس از سانحه دررابطه بین شفقت به خود به اضطراب هستی را به صورت منفی و معنادار میانجیگری می کند.</p>http://psycapability.ir/en/Article/Download/54093