مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 142026820Effectiveness of parents' conscious parenting training on behavioral problems of preschool children in Saman cityاثر بخشی آموزش فرزند پروری ذهن آگاهانه والدین بر مشکلات رفتاری کودکان پیش‌دبستانی در شهر سامان19faاحمدغضنفریدانشیار گروه روانشناسی موسسه آموزش عالی المهدی مهر اصفهان - اصفهان-ایران0000000222701129پروادهقانیروانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد - شهرکرد- ایران202599<p>The aim of the present study was to investigate the effectiveness of parenting awareness training for parents on the externalized behavioral problems of preschool children. The research design was semi-experimental in the form of pre-test-post-test with control group. The statistical population of the study consisted of all preschool children in Saman city, from which 30 children (15 in the training group and 15 in the control group) were selected based on the inclusion criteria. The research tool included Achenbach's (1991) Projected Behavioral Problems Questionnaire. The data were analyzed and presented at two descriptive and inferential levels using SPSS-23 software. At the inferential level, multivariate covariance analysis was used. The results showed that mindfulness parenting training to parents has been effective on extrapolated behavioral problems (Eta=0.34, P≤0.01) of preschool children. Also, the examination of the dimensions of extrapolated behavioral problems also showed that this training was effective on the dimension of law breaking (Eta=0.17, P≤0.05) and aggression (Eta=0.16, P≤0.05). Based on the results, mindful parenting training can be used to reduce the extraverted behavior problems of preschool children</p><p>هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه به والدین بر مشکلات رفتاری برون‌ریزی شده کودکان پیش‌دبستانی بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه‌ی کودکان پیش‌دبستانی شهر سامان تشکیل دادند که از آن بین با روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 30 کودک (15 نفر گروه آموزش و 15 نفر گروه گواه) بر اساس ملاک‌های ورود انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری برون‌ریزی شده آخنباخ (1991) بود. داده‌ها در دو سطح توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم‌افزار 23-spss تحلیل و ارائه شد. در سطح استنباطی از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه به والدین بر مشکلات رفتاری برون‌ریزی شده (34/0=Eta، 01/0≤ P) کودکان پیش‌دبستانی اثربخش بوده است. همچنین بررسی ابعاد مشکلات رفتاری برون‌ریزی شده نیز نشان داد این آموزش بر بعد قانون‌شکنی(17/0=Eta، 05/0≤ P) و پرخاشگری(16/0=Eta، 05/0≤ P) اثربخش بوده است. بر اساس نتایج می‌توان از آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه برای کاهش مشکلات رفتاری برون‌ریزی شده کودکان پیش‌دبستانی استفاده کرد.</p>http://psycapability.ir/ar/Article/Download/52502مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 142026820Investigating the Effectiveness of Group Cognitive-Behavioral Play Therapy on Aggressive Behaviors in Children Aged 8 to 11 with Diabetes in Isfahanبررسی اثربخشی بازی‌درمانی شناختی‌رفتاری بر رفتارهای پرخاشگرانه کودکان ۸ تا ۱۱ سال مبتلا به دیابت در شهر اصفهانfaسید حسنحسینی دستجردی دکتری تخصصی مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز،ایران زهرا خسرویدانشجوی کارشناسی ارشد،رشته روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد،اصفهان،ایران0000000154205771202647<p> </p>
<p>The aim of this study was to examine the effectiveness of group cognitive–behavioral play therapy on aggressive behaviors in children with diabetes aged 8 to 11 years. This research employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest control group. From the population of children with diabetes in the city of Isfahan, 30 children were selected purposively and randomly assigned to an experimental group (15 participants) and a control group (15 participants). The experimental group received group cognitive–behavioral play therapy in eight 45-minute sessions, while the control group received no intervention. Data were collected using the Child Behavior Checklist (CBCL) from the Achenbach System of Empirically Based Assessment and analyzed using analysis of covariance (ANCOVA). The findings indicated a significant difference between the two groups in posttest aggressive behavior scores after controlling for pretest effects (p = 0.044). The results suggest that group cognitive–behavioral play therapy significantly reduces aggressive behaviors in children with diabetes. The application of this approach alongside medical treatments may be considered as part of comprehensive psychosomatic care programs for children in healthcare centers</p><p>هدف این پژوهش بررسی اثربخشی بازی‌درمانی شناختی-رفتاری گروهی بر رفتارهای پرخاشگرانه کودکان ۸ تا ۱۱ سال مبتلا به دیابت بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. از میان جامعه آماری کودکان مبتلا به دیابت در شهر اصفهان، ۳۰ کودک به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۴۵ دقیقه‌ای تحت مداخله بازی‌درمانی شناختی-رفتاری قرار گرفت و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از مقیاس سیاهه رفتار کودک از مجموعه های فرم های ارزیابی اختلالات رفتاری گردآوری و با تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که بین دو گروه از نظر نمرات رفتارهای پرخاشگرانه در پس‌آزمون، پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، تفاوت معناداری وجود دارد(0/044=P) .نتایج به دست آمده حاکی از آن است که بازی‌درمانی شناختی-رفتاری گروهی به‌طور معناداری منجر به کاهش رفتار های پرخاشگرانه مبتلا به دیابت می‌شود. کاربرد این رویکرد در کنار درمان‌های پزشکی، می‌تواند به‌عنوان بخشی از برنامه‌های جامع مراقبت روانی–جسمی کودکان در مراکز درمانی مورد توجه قرار گیرد.</p>http://psycapability.ir/ar/Article/Download/53145مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 142026820Predicting adaptive behavior of students with intellectual and developmental disabilities based on mothers' self-efficacyپیش بینی رفتارسازشی دانش آموزان دارای ناتوانی‌های هوشی-تحولی آموزش‌پذیر براساس خودکارآمدی مادرانfa خدیجه آل آقادانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی202545<p>Students with intellectual-developmental disabilities face numerous challenges in performing daily activities and social skills. On the other hand, the mental health and motivational beliefs of parents, especially mothers as the main caregivers, play a key role in the rehabilitation process of these children. The present study aimed to predict the adaptive behavior of students with intellectual-developmental disabilities based on the level of mothers' self-efficacy. This was a descriptive-correlational study. The statistical population consisted of all mothers with children with intellectual-developmental disabilities in Tehran in 2025, of which 315 people were selected through purposive sampling. In this study, the Weiland-Dahl Adaptive Behavior Questionnaire (1953) and the Luthans Psychological Capital Questionnaire (2007) were used. Pearson correlation test and simultaneous regression were used to analyze the data. The results showed that there is a positive and significant relationship between mothers' self-efficacy and students' adaptive behavior. The results of regression analysis also showed that mothers' self-efficacy has the ability to explain (28%) of the variance in adaptive behavior scores. In other words, with an increase in mothers' self-efficacy beliefs, the level of adaptive behavior in their children also improves. Based on the findings of this study, mothers' self-efficacy is an important variable in predicting the functional capabilities of children with intellectual disabilities. It is suggested that consultants and specialists in the field of exceptional education design intervention programs to improve mothers' self-confidence and coping skills, because empowering mothers will directly lead to improved quality of life and adaptive skills of these students.</p><p>دانش‌آموزان دارای ناتوانی‌های هوشی-تحولی در انجام فعالیت‌های روزمره و مهارت‌های اجتماعی با چالش‌های متعددی روبرو هستند. از سوی دیگر، سلامت روان و باورهای انگیزشی والدین، به‌ویژه مادران به عنوان اصلی‌ترین مراقبان، نقش کلیدی در فرآیند توان‌بخشی این کودکان دارد. پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی رفتار سازشی دانش‌آموزان ناتوان هوشی-تحولی آموزش‌پذیر بر اساس میزان خودکارآمدی مادران انجام شد. این پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه مادران با فرزند دارای ناتوانی‌های هوشی-تحولی آموزش‌پذیر شهر تهران در سال 1404، تشکیل دادند که از این میان 315 نفر به شیوه نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه­های پرسشنامه رفتارسازشی وایلند دال (1953) و پرسشنامه سرمایه‌های روان‌شناختی لوتانز (2007) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی مادران و رفتار سازشی دانش‌آموزان رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد . نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که خودکارآمدی مادران توانایی تبیین (28 درصد) از واریانس نمرات رفتار سازشی را دارد. به عبارتی، با افزایش باورهای خودکارآمدی در مادران، سطح رفتارهای سازشی در فرزندان آن‌ها نیز بهبود می‌یابد. بر اساس یافته‌های این پژوهش، خودکارآمدی مادران متغیر مهمی در پیش‌بینی توانمندی‌های عملکردی کودکان با ناتوانی هوشی است. پیشنهاد می‌شود مشاوران و متخصصان حوزه آموزش استثنایی، برنامه‌های مداخله‌ای جهت ارتقای خودباوری و مهارت‌های مقابله‌ای مادران طراحی کنند، چرا که توانمندسازی مادران مستقیماً منجر به بهبود کیفیت زندگی و مهارت‌های سازشی این دانش‌آموزان خواهد شد.</p>http://psycapability.ir/ar/Article/Download/53754مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 142026820The Relationship of Compassion Fatigue and Tolerance of Ambiguity in Emotional Exhaustion among Healthcare Workersبررسی رابطه خستگی از شفقت و تحمل ابهام با خستگی هیجانی در پرسنل کادر درمانfaفاطمه سادات صمصام شریعت دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد، اصفهان، ایران. فاطمه ساداتصفاییدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد، اصفهان، ایران. سارا طاهریاستادیار، گروه روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی عقیق، شاهین شهر، اصفهان، ایران. Dr.Sara.Taheri@aghigh.ac.ir2025412<p>The aim of the present study was to investigate the Relationship of compassion fatigue and tolerance of ambiguity in emotional exhaustion among healthcare personnel. This study employed a descriptive, correlational, cross-sectional design and was conducted in the summer of 2024. The statistical population consisted of all healthcare workers employed in medical and healthcare clinics in the city of Isfahan. To this end, four clinics were randomly selected, and all staff members—including physicians, nurses, nurse aides, midwives, and anesthesia, operating room, radiology, and laboratory technicians—were invited to participate. Ultimately, the study was conducted with a sample of 100 healthcare personnel working in the aforementioned departments. Data were collected using the Compassion Fatigue Scale (Figley, 2000), the Tolerance of Ambiguity Scale (McLain, 2008), and the Emotional Exhaustion Scale (Chen et al., 2019). Data were analyzed using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS), version 26, at both descriptive and inferential levels. The results revealed a significant positive relationship between compassion fatigue and emotional exhaustion, as well as a significant negative relationship between tolerance of ambiguity and emotional exhaustion among healthcare personnel. Overall, the findings indicate that compassion fatigue directly increases emotional exhaustion in healthcare workers, while low tolerance of ambiguity exacerbates this process, underscoring the need for supportive and educational interventions to enhance their emotional resilience.</p><p>هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه خستگی از شفقت و تحمل ابهام با خستگی هیجانی در پرسنل کادر درمان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که به صورت مقطعی در تابستان 1403انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد شاغل در عرصه مراقبت­های بهداشتی – درمانی کلینیک های شهر اصفهان بود. بدین منطور 4 کلینیک سطح شهر اصفهان به طور تصادفی انتخاب شد و از تمامی کارکنان آن (متشکل از پزشک، پرستار، بهیار، ماما و تکنسین های هوشبری، اتاق عمل ، رادیولوژی و آزمایشگاه) برای شرکت در مطالعه دعوت به عمل آمد و در نهایت، مطالعه حاضر با شرکت 100 نفر از پرسنل شاغل در بخش­های مذکور انجام شد. همچنین برای گردآوری اطلاعات پرسشنامه­های خستگی از شفقت (فیگلی، 2000)، تحمل ابهام (مکلین، 2008) و خستگی هیجانی (چن و همکاران، 2019)، به کار برده شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از بسته آماری برای علوم اجتماعی نسخه 26 در سطح توصيفي و استنباطي تحليل شده است. نتایج پژوهش حاکی از وجود رابطه مستقیم و معنی دار بین خستگی از شفقت با خستگی هیجانی و رابطه معکوس و معنی دار بین تحمل ابهام و خستگی هیجانی پرسنل کادر درمان می­باشد و با توجه به یافته¬های پژوهش خستگی از شفقت مستقیماً خستگی هیجانی را در کادر درمان افزایش می‌دهد، در حالی که تحمل پایین ابهام این فرآیند را تشدید کرده و نیازمند راهکارهای حمایتی و آموزشی برای بهبود تاب‌آوری هیجانی آنان است.</p>http://psycapability.ir/ar/Article/Download/53911مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 142026820The effectiveness of treatment based on acceptance and commitment on death anxiety, pain catastrophizing and coping strategies in women with breast cancerاثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب مرگ،فاجعه پنداری درد و راهبردهای مقابله با درد در زنان مبتلا به سرطان پستانfaشیرین خوشابرشته روانشناسی بالینی https://orcid.org/0009000866359266اکرمدهقانیدانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد۰۰۰۰-۰۰۰۲-۲۳۶۵-۷۲۷۰2026328<p style="text-align: left;"><strong>Introduction and purpose</strong>: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of acceptanc and commitment therapy on death anxiety, pain catastrophizing and coping strategies in women with breast cancer.</p>
<p style="text-align: left;"><strong>Methods</strong>: This research waz a semi-experimental type with a pre-test-post-test design with a control group.The statistical population of this research included women suffering from breast cancer who referred to the charity center of Imam Reza (AS) located in Mobarake city in 2023.From the mentioned statistical population, 40 people were randomly selected according to Delavar”s proposal (2013) for the research and were plased in two experimental and control groups.The experimental groups did not reseive any treatment during this period.</p>
<p style="text-align: left;"><strong>Tools</strong>: The Research tools in this research were Bund acceptanctance and action questionnaire, Temler”s death anxiety questionnaire, Sullivan”s pain catastrophizing questionnaire and Rosensteinl-kief”s pain coping strategies questionnaire, which the subjects of both groups completed in two stages. Then the data obtained from the mentioned questionnaires were analyzed using SPSS-26 software and multivariate covariance analysis.</p>
<p style="text-align: left;"><strong>Results</strong>: The results of the data from the research showed that the treatment based on acceptanc and commitment has an effect on death anxiety , pain catastrophizing and coping strategies in women with breast cancer (r<0.0001).</p>
<p style="text-align: left;"><strong>Conclusion</strong>: According to obtained results, it can be said that treatment baced on acceptance and commitment reduce death anxiety and pain catastrophizing , as well as increasing pain coping strategies in women with breast cancer .</p><p><strong>مقدمه و هدف</strong> : بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب مرگ ،فاجعه پنداری درد و راهبردهای مقابله با درد در زنان مبتلا به سرطان پستان بود.</p>
<p><strong>مواد و روش ها</strong> : پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل ، جامعه آماری شامل زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به مرکز خیریه امام رضا (ع) شهرستان مبارکه در سال 1402 بصورت تصادفی تعداد 40 نفر انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی دو ماه به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای با فواصل زمانی یکبار در هفته تحت درمان قرار گرفتند و گروه کنترل در این مدت هیچ درمانی دریافت نکردند. آزمودنی ها در دو مرحله به پرسشنامه های اضطراب مرگ تمپلر ، پرسشنامه فاجعه سازی درد سالیوان و پرسشنامه راهبردهای مقابله با درد روزنشتاین-کیف پاسخ دادند که داده های حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS-26 و تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.</p>
<p><strong>نتایج :</strong> نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب مرگ، فاجعه پنداری درد و راهبردهای مقابله با درد در زنان مبتلا به سرطان پستان اثر دارد(p<0.0001) .</p>
<p><strong>نتیجه گیری :</strong> می توان عنوان کرد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث کاهش اضطراب مرگ و فاجعه پنداری درد و افزایش راهبردهای مقابله با درد در زنان مبتلا به سرطان پستان می شود.</p>http://psycapability.ir/ar/Article/Download/54104مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 142026820The Effectiveness of Emotional Efficacy Therapy on Anxiety Sensitivity and Emotional Avoidance in women with Multiple Sclerosis.اثربخشی درمان کارآمدی هیجانی بر حساسیت اضطرابی و اجتناب هیجانی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیسfa مهدی مومنیمهدی مومنی، دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.0009000898124752پرینازسجادیانپریناز سجادیان، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.0000-0002-3885-8008202649<p style="text-align: left;">The present study aimed to determine the effectiveness of Emotional Efficiency Therapy on anxiety sensitivity and emotional avoidance in women with Multiple sclerosis (MS). This research was a quasi-experimental study with a pretest-posttest and follow-up design with a control group. The statistical population of the present study consist of all women with Multiple Sclerosis in Esfahan city in the year 2024. The sample of this study included 30 eligible patients from the Esfahan MS Treatment, Educational, and research center, who were assigned to two groups of 15 (experimental and Control). The sampling method was convenience sampling, and participants were randomly assigned to the experimental and control groups. Data were collected using the Anxiety Sensitivity Index (ASI) (Floyd et al 2005) and the Emotional Avoidance Questionnaire (EAI) (Kennedy 2015), and were analyzed using repeated measures analysis of variance (ANOVA) via SPSS-29 software. The results indicated that Emotional Efficacy Therapy was effective in reducing Anxiety Sensitivity and its subcomponents (including fear of physical concerns and fear of cognitive dyscontrol), as well as Emotional Avoidance in the posttest phase. (p<0/05) However, the effects of the intervention did not persist in follow-up phase (P>0/05). The results of this study showed that emotional efficacy therapy is effective in reducing anxiety sensitivity and emotional avoidance in women with multiple sclerosis.</p><p>پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان کارآمدی هیجانی بر حساسیت اضطرابی و اجتناب هیجانی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (ام اس) انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان مبتلا به ام اس در شهر اصفهان در سال 1403 بود. نمونه این مطالعه شامل30 بیمار واجد شرایط از مرکز درمانی، آموزشی و پژوهشی ام اس اصفهان بود که در دو گروه 15 نفری (آزمایش و کنترل) جای دهی شدند. روش نمونه گیری پژوهش به صورت در دسترس بود و شرکت کنندگان به طور تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده ها با استفاده از شاخص حساسیت اضطرابی (فلوید و همکاران، 2005) و پرسشنامه اجتناب هیجانی (کندی،2015) جمع آوری شدند و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار SPSS29 تجزیه و تحلیل گردیدند. نتایج نشان داد که درمان کارآمدی هیجانی در کاهش حساسیت اضطرابی و زیر مولفه های آن شامل (ترس از نگرانی های بدنی و ترس از نداشتن کنترل شناختی) و همچنین اجتناب هیجانی در مرحله پس آزمون موثر بوده است (P<0/05) با این حال اثرات مداخله در مرحله پیگیری پایدار نماند (P>0/05).</p>http://psycapability.ir/ar/Article/Download/54715